Foto:

Zij pakken de geboden kansen

Kansrijke asielzoekers zijn er in de loop der jaren ook vele gearriveerd in Cranendonck. Niemand die dat beter kan weten dan Martin van den Dungen. Al tien jaar zet hij zich volledig in voor Vluchtelingenwerk. 'Voor de mensen die vluchten voor oorlogsgeweld of rampen,' geeft hij aan. 'We moeten streng zijn voor economische vluchtelingen.'


(door Riny van Gerven)

Hij stelt Aydin Dalli (Turkije) en het echtpaar Mohammed Reza Taher en Fatima Bor (Iran) aan ons voor. De eerste is pas anderhalf jaar in Nederland, het echtpaar al zeven jaar.

De 39-jarige Aydin is universitair afgestudeerd wiskundeleraar in zijn thuisland. Hij vluchtte om politieke redenen. Voor iemand die zo kort in Nederland is spreekt hij de taal opvallend goed. Hij is inmiddels dan ook al bezig met de cursus STE in Eindhoven waar taallessen op hoger niveau worden gegeven.

Hij is heel tevreden over zijn opvang hier in Nederland, heeft goede buren en een taalmaatje met wie hij tweemaal per week oefent. Met kerst stuurde hij ze allemaal een kaartje en kreeg ook kaartjes terug. 'Ik heb 15 jaar wiskunde gegeven in Turkije, ben daar universitair afgestudeerd. Ook hier wil ik weer aan de slag. Ik heb inmiddels mijn bevoegdheid eerste graads gekregen. Op het Eckartcollege in Eindhoven mag ik stage gaan lopen en ik hoop er te zijner tijd ook een baan te krijgen.'

Mohammed Taher werkte twee jaar bij een bedrijf in Maarheeze dat plafonds maakt. Na een ontslagronde zit hij momenteel thuis maar is druk op zoek naar werk. Liefst binnen Budel omdat hij geen auto heeft. Ook als vrijwilliger had hij graag aan de slag gewild: 'In Iran was ik voetbalcoach in de tweede divisie. Ik heb ook geprobeerd om als coach in Budel en Maarheeze aan de slag te komen maar dat lukte niet erg. Ik denk dat de taal een probleem was.'

Zijn vrouw Fatima is een bezige bij: 'Sinds drie maanden werk ik bij Multi Service en ik ben overblijfmoeder bij De Boogurt. Daarom heb ik nu helaas geen tijd meer voor mijn vrijwilligerswerk bij het Buuls Zitje.' Martin van den Dungen lacht: 'En daar kookte ze wel een en dan rook het zo lekker!'

'Ik heb van het begin af aan veel contact gehad met Nederlanders,' vervolgt Fatima. 'Ons vroegere taalmaatje is een goede vriendin gebleven. We noemen haar tante Willemien. Op vrijdag zit ik in het taalcafé in de vrouwenpraatgroep. Met z'n allen hebben we ook een Whatsapp-groep.'

Wat ze nog heel graag zou willen? vragen we. 'Nou ja, in Iran ben ik opgeleid tot kleermaakster. Dat beroep zou ik heel graag hier weer uitoefenen.'

Meer berichten

Meest gelezen

Meest geliked

BRAVO! werd superschool Elsevier 1 18/2
Herenboeren binnenkort van start 19/2
Glasvezel door vervuilde grond 18/2
 

Vacatures

Magazijn medewerker

Budel

Bezorgers

Maarheeze & Budel