Junt eindigde met het voorlezen van haar allerlaatste column voor de Grenskoerier, foto: Bart Cuijpers
Junt eindigde met het voorlezen van haar allerlaatste column voor de Grenskoerier, foto: Bart Cuijpers (Foto: BART CUIJPERS)

Een weekend lang afscheid nemen van Junt

Het zwarte hoedje, de jurk met de lovertjes (haar goei kleren!), de klepperende klompen, ze gaan allemaal in de mottenballen. Junt is niet meer. Eigenlijk heeft ze nooit bestaan, zoals ze in haar allerlaatste, een beetje filosofische column schrijft. Ze was het geesteskind van Diel Feijen en Johan Mathijssen. Die brachten haar zo'n veertig jaar geleden tot leven en in de loop der jaren werd ze een onmisbaar Buuls orakel. Als Junt sprak zweeg iedereen met eerbied! Afgelopen weekend werd afscheid van haar genomen in De Borgh door alle Bulanders die een kaartje wisten te bemachtigen.


Door Riny van Gerven

Er was voor het hele weekend geen kaartje meer te krijgen. Al die mensen die net te laat waren visten achter het net. De afscheidsvoorstelling van Junt had men moeiteloos nog een keer uitverkocht. Het was de centen dan ook dubbel en dik waard! Junt, in haar stoel naast een armoedig plantenhoudertje, las luidkeels columns voor uit de Grenskoerier. Opvallend vaak ging het daarbij over de (on)aantrekkelijkheid van zowel het mannelijk als het vrouwelijk lijf. Van behaarde witte mannenbenen en kalknagels tot vetrollen, afhangende tieten en gepiercete navels (en nog erger!). Junt op haar allerbest.

De drie mannen van Versleten Werk -normaliter niet meer het podium op te branden- hadden een uitzondering gemaakt voor Junt. Ze brachten weliswaar veel -hier en daar aangepast- oud repertoire maar dat droeg juist bij aan de charme van de hele voorstelling waarbij nostalgie hoogtij vierde. Zingen kunnen de mannen nog altijd als de beste. Ontroerend was hun gouwe ouwe 'Zuster Julia' omdat je daarbij als het ware de vierde man (Pierre) nog op het podium zag staan. Wie ook prachtig kon zingen was Fabiënne Vos die de zaal doodstil wist te krijgen. Toekomstig talent voor het podium van Lexke!

Nog eenmaal stond Junt in de ton! De Buulder Buk moet daar met bloedend hart naar gekeken hebben. Zo moeilijk om aan goede tonpraters te komen en daar stond de allerbeste. Helaas, ze doet het niet meer. Een van de meest hilarische sketches van de hele voorstelling was toch wel die met de vier televisies. De zaal lag plat dankzij Junt, de drie Versleten Werkmannen en de teksten die naadloos op elkaar aansloten.

Junt eindigde met het voorlezen van haar allerlaatste column voor de Grenskoerier, de extra lange column die u vindt op pagina 6. Daarna zong het hele gezelschap het afscheidslied en was het tijd voor de bloemen en de toespraken. Het applaus was overweldigend, het publiek was dolenthousiast! Wij van de Grenskoerier hebben gemeend de hele voorpagina aan Junt te moeten wijden. Een gedenkwaardige Grenskoerier die voor de echte Juntfans misschien wel een collectors-item wordt.

Meer berichten
 

FOTOSERIES



Vacatures

BBL Leerlingen verzorgende D

SOMEREN, CRANENDONCK WEERT, NEDERWEERT EN LEUDAL