Met haar tas op haar rug en haar wandelschoenen aan wandelt José regelmatig door de natuur, foto: Desiree Pennings
Met haar tas op haar rug en haar wandelschoenen aan wandelt José regelmatig door de natuur, foto: Desiree Pennings (Foto: )

Lopen zit José van Schijndel in het bloed

77 en voor de 32e keer meedoen aan de Nijmeegse Vierdaagse


BUDEL - Deze week is het weer tijd voor de Nijmeegse Vierdaagse. Ook uit Cranendonck gaan sportievelingen daarnaartoe om 30 tot 50 km te voet af te leggen. Eén van hen is José van Schijndel. Zij is 77 en doet al voor de 32e keer mee. 'Ik heb ook 27 keer de Kennedymars gelopen, ga nog regelmatig hardlopen en ik tennis.'

'Ik wandel eerst 800 meter, dan ren ik een stuk en dan wandel ik weer. Zo loop ik 5.600 meter per keer', legt José uit. Ongeveer om de twee á drie weken gaat ze wandelen en hardlopen. 'Mijn lichaam geeft aan wanneer het weer tijd is. Als ik even niet meer gelopen heb, voel ik dat. Ik loop van Budel naar de Achelse Kluis, naar Peerkesbos, naar de Hugterheide. Er is niets beter dan lopen, ook als je ergens mee zit.'

Verdriet weglopen

Ze startte met rennen via haar man. Eerst op de trimbaan in Maarheeze en later bij het Klankenbos in Neerpelt. Toen haar man tien jaar geleden overleed, was lopen een goede remedie tegen het verdriet. Ze trekt haar wandelkleren aan, neemt water en brood mee in haar rugzak en gaat onderweg op een bankje zitten om uit te rusten en te genieten van de natuur.

Lopen doet ze altijd alleen, want dan kan ze haar eigen tempo aanhouden. Lange tijd liep ze samen met een wandelmaatje, maar toen die dat op een gegeven moment niet meer kon, ging José alleen verder. 'Dan hoef je je niet in te houden voor een ander. Ik loop op mijn eigen tempo en laat anderen voorbij gaan. Die steken vaak hun duim op om me aan te moedigen.'

Ook tijdens de vierdaagse loopt ze alleen, maar ze zal zeker wel bekenden tegenkomen van voorgaande jaren. Al 25 keer liep ze de 40 km en daarna de 30 km. Haar zoon was de aanleiding om ermee te beginnen. 'Ik heb vier kinderen, twee zoons en twee dochters. Min zoon ging in Nijmegen studeren en toen ben ik de vierdaagse gaan lopen. Had ik meteen een slaapplek.' Diezelfde zoon haalde haar zondagavond op en brengt haar vrijdagavond weer thuis.

Wanneer ze over de vierdaagse praat, stralen haar ogen. 'Je ziet het altijd op tv, maar je moet erbij zijn!', roept ze. 'De mensen aan de kant, de muziek. Soms krijg je een dip en dan kom je weer in een dorp en de mensen fleuren je weer op.'

Heel wat blaren

De Kennedymars lopen doet ze niet meer. 'Dat mag niet meer van de kinderen, dat is voortaan te zwaar.' Ze liep de eerste keer mee toen ze 39 was, samen met haar jongste zoon. Dat was in het begin wel zwaar, vertelt ze. 'We hebben heel wat blaren gelopen. Tegenwoordig heb ik geen pleisters meer nodig en ik voel ook mijn spieren niet meer. Zelfs niet als ik al een tijdje niet meer gelopen heb.'

Geen last van de warmte

Net als andere jaren is het weer erg warm tijdens de vierdaagse dit jaar, maar volgens José heeft ze daar geen last van. 'Ik kan daar heel goed tegen. En ook daarna heb ik nergens last van. Op zaterdagmorgen zou ik nog makkelijk kunnen lopen. Mijn spieren zijn erop getraind.'

Meer berichten
 

Vacatures